Ελευθερία και αλαζονεία

Posted by Stratilio Stratilio
Options

Tης Αγγελικης Στουπακη

Τρομακτικό και απρόσμενο το θέαμα του οργισμένου πλήθους, που καίει σημαίες και πρεσβείες με αφορμή μερικές γελοιογραφίες του Μωάμεθ οι οποίες δημοσιεύτηκαν πριν από μήνες σε δανέζικη εφημερίδα, έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς να μιλήσουν για κλιμάκωση της περίφημης «σύγκρουσης των πολιτισμών». Ο Γκίντερ Γκρας αντέτεινε ότι πρόκειται για σύγκρουση «μη πολιτισμών» και είχε δίκιο. Γιατί στα στρατόπεδα που υποτίθεται ότι συγκρούονται πρωταγωνιστούν δυνάμεις της ωμής βίας και του παραλογισμού.
Από τη μια μεριά, η «ηγετική» δύναμη του δυτικού κόσμου, έχοντας υποστηρίξει στο παρελθόν τον ακραίο ισλαμισμό που γύρισε σαν μπούμερανγκ εναντίον της, εξαπολύει επίθεση σε μια χώρα που καμιά σχέση δεν είχε με την ισλαμική τρομοκρατία, προσφέροντας πλήρη νομιμοποίηση στους μουσουλμάνους εξτρεμιστές. Από την άλλη, οι θιασώτες της ισλαμικής θεοκρατίας γίνονται όλο και πιο επιθετικοί, όχι μόνο απέναντι στους δυτικούς «σατανάδες» αλλά και εναντίον των μετριοπαθέστερων ομοθρήσκων τους. Ας μην ξεχνάμε ότι η στροφή μεγάλου μέρους των μουσουλμανικών πληθυσμών προς τον θρησκευτικό εξτρεμισμό έχει ως κύρια θύματα τις μουσουλμάνες γυναίκες. Αυτές πληρώνουν το βαρύτερο τίμημα, ζώντας σε μια κατάσταση κοινωνικού απαρτχάιντ που κανένας ΟΗΕ δεν καταδικάζει.
Καταλαμβάνοντας το προσκήνιο, οι εξτρεμιστές προβάλλουν μια αποκρουστική εικόνα για το σύνολο του μουσουλμανικού κόσμου. Και ο φαύλος κύκλος τροφοδοτείται αδιάκοπα. Η δημοσίευση των γελοιογραφιών του Μωάμεθ, μια ανόητη, στενόκαρδη πρόκληση που μύριζε ισλαμοφοβία και υπεροψία («εμείς δεν έχουμε ταμπού, κοιτάξτε πόσο ελεύθεροι είμαστε να προσβάλλουμε τα δικά σας ιερά και όσια!») έθιξε τη θρησκευτική ευαισθησία του συνόλου των μουσουλμάνων και έδωσε την ευκαιρία στους φονταμενταλιστές αλλά και σε κυβερνήσεις ισλαμικών χωρών να κάνουν επίδειξη δύναμης. Με συνέπεια να οξυνθεί και πάλι στις δυτικές χώρες ο φόβος και η απέχθεια για τους μουσουλμάνους, που μας απειλούν επειδή απολαμβάνουμε την αγαπημένη μας ελευθερία της έκφρασης. Καλό θα ήταν όμως να αναρωτηθούμε πόσο έχει τιμήσει η ανεπτυγμένη Δύση αυτές τις αξίες της ελευθερίας στο διεθνές πεδίο, πόσο τις έχει διαφημίσει στους «άλλους» πολιτισμούς.
Πότε υποστήριξαν οι ισχυροί της Δύσης τα πολιτικά κινήματα εθνικής αυτοδιάθεσης και εκδημοκρατισμού σε χώρες του μουσουλμανικού κόσμου; Από τον Μοσαντέκ στο Ιράν ώς τον Σουκάρνο στην Ινδονησία, τα υπονόμευσαν με πραξικοπήματα και συμμάχησαν με απολυταρχικά και διεφθαρμένα καθεστώτα. Οι αξίες του Διαφωτισμού –η δημοκρατία, η ισότητα, η ελευθερία του λόγου– για τις οποίες τόσο υπερήφανοι είμαστε, δεν περιλαμβάνονταν στις αποσκευές της «φωτισμένης» Δύσης όταν έκανε τις μεγάλες εξορμήσεις της στον υπόλοιπο κόσμο.
Οι δημοκρατικές ελευθερίες, που κατακτήθηκαν με σκληρούς πνευματικούς και πολιτικούς αγώνες αιώνων, δεν είναι διαπραγματεύσιμες. Και ούτε απειλούνται πραγματικά από τη συσσωρευμένη οργή των μουσουλμάνων. Εξευτελίζονται, όμως, και αμαυρώνονται όταν στο όνομά τους οι υποτιθέμενοι υπερασπιστές τους, από Αμερική και Ευρώπη, σφάζουν, βασανίζουν και ταπεινώνουν ένα λαό για να τον «εκδημοκρατίσουν».