«Σιγά μη βάλω αλυσίδες...»

Posted by Stratilio Stratilio
Options
Με ατμόσφαιρα πανικού, καταγγελίες από τηλεπαράθυρα
και ωραία χιονισμένα πλάνα εκτυλίχθηκε ένα ακόμη υπερθέαμα
του έθνους σε κρίση


Συμμετοχική δημοκρατία ; Α, όχι. Τη δική μας δημοκρατία τη λέμε καταγγελτική και κάνει καλύτερη τηλεόραση. Γιατί έχει θύτες και θύματα -όλοι μαζί είμαστε τέτοια - έχει κραυγές στα τηλεπαράθυρα, έχει ενόχους, έχει πρωταγωνιστές, έχει όλα όσα χρειάζεται ένα ωραίο υπερθέαμα εθνικής κρίσης. Ο χιονιάς των Αθηνών ήταν μια από τις ιδανικές  ευκαιρίες να επιδείξουμε το υψηλό καταγγελτικό φρόνημα μας.
Άλλωστε ζυγό δεν υποφέρουμε και ουδείς μπορεί να εμποδίσει τις κινήσεις μας, ούτε ο χιονιάς ούτε και οι αλυσίδες, γιατί «σιγά μην πά¬ρουμε αλυσίδες για δύο ημέρες που χιονίζει τον χρόνο». Το ακούσαμε και αυτό από νταλικέρη, ο οποίος διαμαρτυρόταν γιατί τον σταμάτησε η Τροχαία.
Άλλος κύριος, ο οποίος είχε απο¬κλειστεί στο Σχηματάρι, ούρλιαζε στην Άννα Παναγιωταρέα, ερεθισμένος από παρέμβαση του Γιώργου Βλάχου, που τον ρωτούσε γιατί Βγήκε στην Εθνική ε¬νώ γνώρίζε ότι θα έχει κακοκαιρία, ότι «ουδείς απαγόρευσε να βγω στην Εθνι¬κή και εφόσον ουδείς το απαγόρευσε, εγώ βγήκα. Ας μου το απαγόρευαν και ας μου έβαζαν και πρόστιμο».
Κατόπιν αυτού, η παρέμβαση των τεθωρακισμένων  στην Εθνική  φά¬νηκε δικαιολογημένη, αλλά πλέον ήταν αργά. Βγήκαν για να βοηθήσουν τους εγκλωβισμένους, ενώ έπρεπε να ,έχουν βγει νωρίτερα για να εμποδίσουν τους ταξιδιώτες. Το ζητούσαν καθαρά οι άν¬θρωποι. Απαγορεύστε μας τις  κινήσεις. Αλλιώς ; Κάνουμε του κεφαλιού μας.
Έτσι το σύνηθες υπερθέαμα με τον γενικό τίτλο «το -έθνος -σε -κρίση» εκτυλί-χθηκε στις μικρές οθόνες κατά τα γνω¬στά: από τη μία οι καταγγέλλοντες την ανυπαρξία του κράτους και από την άλλη οι αρμόδιο» για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του. Στη μέση ωραιότατα κάτα¬σπρα τοπία από γειτονιές της Αθήνας με αμέριμνα παιδιά που αντάλλασσαν χιονόμπαλες και οι πολιτικοί αρχηγοί σε επείγουσες επισκέψεις σε εγκλωβισμένους, σε ασθενείς και οδοιπόρους για να δείξουν εμπράκτως το ενδιαφέρον της πολιτικής και  του πολίτη.
Τηλεπαράθυρα σε δελτία ειδήσεων αντικαθιστούν τις προεκλογικές κόντρες με τις εξίσου φαντασμαγορικές  για τον χιονιά, που τον έχουν πάρει προσωπικά οι επαγγελματίες εκφραστές της λαϊκής αγανάκτησης. Οι τελευταίοι κοσμούν τα εγχώρια τηλεπαράθυρα σε κάθε κρίση, ανεξαρτήτως περιεχομένου, από τις «ταυτότητες», την υπόθεση «Τσενάι», την τρο¬πολογία Πάχτα μέχρι τον χιονιά. 'Εχει την τιμητική του ο Γιώργος Τράγκας, ο οποίος καταγγέλλει από τηλεπαράθυρα εργολάβους και κράτος ότι «έφαγαν» και δεν αγόρασαν γκρέιντερ και εκχιονιστι¬κά (Alter).
Επίσης, επειδή είμαστε και κοσμοπολίτες, κάνουμε συγκρίσεις με το εξωτερικό: «Τόσα χρόνια έχω Ζήσει στη Βό¬ρειο Ιταλία, που χιονίζει επί μήνες τον χει-μώνα. Ποτέ δεν δημιουργείται τέτοια κα¬τάσταση εκεί», λέει στο φιλοθεάμον κοινό ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος. Νάτη και η «διεθνής εμπειρία». Δεν μας πιάνει κανείς, την παίζουμε στα δάχτυλα. Και από Σουηδία και Φινλανδία είχαμε παρα¬δείγματα. Πολυταξιδεμένοι όλοι.
Και η μισή Ελλάδα που έχει χιόνια τους χειμώνες μπορούσε να απολαύσει υπομειδιώντας τους πρωτευουσιάνους να πνίγονται σε μια κουταλιά νερό χάρη στα μαραθώνια ενημερωτικά προγράμ¬ματα των καναλιών. Τα τηλεφωνήματα αποκλεισμένων απευθείας στο στούντιο διαμορφώνουν μια ωραία ατμόσφαιρα πανικού και καταστροφής.
Εκφράσεις των μετεωρολόγων όπως «ολικός παγετός» προσθέτουν θριλερική ατμόσφαιρα έτσι όπως τις επα¬ναλαμβάνουν, σαν να πρόκειται για ολι¬κή καταστροφή οι ρεπόρτερ.
Πάντως απολαύσαμε ακόμη μία φορά το υπέροχο θέαμα του κακομαθημέ¬νου εαυτού μας, που απαιτεί από το κράτος - αορίστως αυτό, σαν να μην μας πε¬ριλαμβάνει - να συμπεριφέρεται σαν μαμά- κλώσσα, δίχως να μας απαγορεύει τίποτε, να μας συμπαραστέκεται δίχως να μας περιορίζει καθόλου.
Νταλικέρηδες χωρίς αλυσίδες και ας δίπλωναν οι καρότσες και σταματούσε η κίνηση. Εις, μάλιστα, εκ της συμπαθεστάτης αυτής τάξεως των νταλικανήδων δήλωνε στον φακό ότι δεν Βάζουν αλυσίδες «γιατί χαλούν τα λάστιχα». Ότι χα¬λούν και ανθρώπους αν συμβεί το μοιραίον, ουδείς το σκέπτεται. Είναι και ακριβά τα λάστιχα, ενώ μια ανθρώπινη ζωή, πόσο πάει;

Ειδήμονες εξ αποστάσεως
Επειδή όμως λατρεύουμε την καταγγελία που προσφέρει απολαυστικό θέαμα, ως επαγγελματίες του είδους, εμφανίστηκαν σε απευθείας τηλεφωνική σύνδεση με το στούντιο του Γιώργου Οικονομέα, ως ρεπόρτερ του πανικού, οι Δήμος Βερύκιος και Δημήτρης Σταυρόπουλος - αν και ήταν στη Μυτιλήνη - να γνωρίσουν τα πάντα για το τι συνέβαινε εκείνη την ώρα στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Με φωνή που είχε τον «καθιερωμένο» τόνο της αγανάκτησης, ξεσπάθωσαν ζητώντας - σε οργίλο ύφος - ακόμα και παραιτήσεις. Όλα τα γνώριζαν οι «δαιμόνιοι» ρεπόρτερ και βάλθηκαν με αρωγό την τηλεοπτική τεχνολογία που καταργεί τις αποστάσεις στη μικρή οθόνη να μας πείσουν ότι αυτοί είναι οι μόνοι υπεύθυνοι από τη μακρινή Μυτιλήνη μπροστά σε τόσους ανεύθυνους - κατά την άποψη τους -αρμόδιους που έδιναν τη μάχη επί τόπου με τα χιόνια.

της Πόπης Διαμαντάκου , από τη στήλη «Φαινόμενα» ,
Εφ. «Τα Νέα», 16-02-2004